Ik ben moeder van een zoon van bijna 21 jaar waarbij een aantal jaren geleden de diagnose “sociale fobie” is gesteld. In de 2e klas van het VMBO is hij gepest, van school gegaan en daarna thuis gebleven. Hij heeft diverse therapieen gehad zonder resultaat en hij is nu zeer negatief over iedere vorm van hulpverlening.
Ik zag onlangs een klein stukje over neurofeedback en mijn vraag is in hoeverre deze therapievorm hem kan helpen om zijn angsten te overwinnen.
Het meest lastige is dat hij inmiddels een zeer beperkt doch zeer vertrouwd leven heeft gecreeerd dat hij niet zomaar wil opgeven. Dat betekent dat hij nauwelijks vertrouwen heeft in een positief resultaat en dat gebruikt hij weer als excuus om geen actie te ondernemen omdat dat nu juist een van zijn angsten is. Immers, actie ondernemen betekent contact maken, “iets presteren”, bekeken worden, enz.
Als er al een mogelijkheid is om als ouders hem te stimuleren tot in actie komen hoor ik heel graag van u hoe wij dat het beste kunnen aanpakken. Hij is bijna volwassen en zit niet te wachten op adviezen van ons. Daarnaast stelt hij zich behoorlijk afhankelijk van ons op wat voor mij absoluut ongemakkelijk voelt.

Graag hoor ik uw reactie.

Lia Smits
0628148194